Vergankelijkheid

Een van de centrale thema’s in het werk van Sandro Veronesi is de moeilijkheid die de mens ondervindt bij het verlies van zijn of haar geliefde. Natuurlijk lijden we op zo’n moment, maar het is ook zo dat we aan die liefde veel tijd en energie besteedden die we nu ergens anders voor kunnen inzetten. En toch treedt er bij de mens, en bij de mens alleen, een verlamming op, die we rouw noemen, en die soms jarenlang kan duren.
Sigmund Freud schreef over dit fenomeen zijn korte essay ‘Vergankelijkheid’, en Sandro Veronesi neemt deze titel graag over voor zijn nieuwe boek: geen roman, maar de verzamelde verhalen die hij in de loop van zijn literaire leven schreef. Vergankelijkheid is een ode aan de menselijke verbondenheid die zo wezenlijk is voor onze identiteit dat we ons vaak niet eens meer van onze geliefde kunnen onderscheiden.

Sandro Veronesi (1959) werd met romans als In de ban van mijn vader, Kalme chaos en De kolibrie wereldwijd een literaire publiekslieveling – en bestsellerauteur. Hij won in de loop der jaren verschillende grote prijzen. Hij is een van de twee schrijvers die tweemaal de Premio Strega won, de belangrijkste literaire prijs van Italië. Zijn meest recente roman is het prachtige Zwarte september.

Over Zwarte september:
‘Een aangename vlucht uit de barre realiteit.’
Humo

‘Veronesi verpakt het allemaal zo knap in zwierige volzinnen dat je hoopt dat er nooit een einde aan het boek zal komen.’
De Morgen

‘Uit de fijnste details trekt hij een heel jongensleven op.’
de Volkskrant

‘De boodschap van Veronesi is dat de geschiedenis niet alleen wordt gevormd door grote gebeurtenissen, maar ook door de kleine momenten in iemands leven.’
NRC ••••

Over De kolibrie:
‘Beklemmend en ontroerend.’
Trouw

‘Een rijke en intrigerende roman van een schrijver die alles heeft gegeven wat hij in zich had.’
Het Parool

‘Een handleiding voor het leven.’
Het Nieuwsblad

‘De roman blijft overeind dankzij de ingenieuze compositie, de duizelingwekkende sprongen in de tijd en de constante perspectiefwisselingen, in een wervelende montage van ansichtkaarten, brieven en de stream of consciousness waar de schrijver het patent op heeft.’
De Standaard