Ieder team loopt er tegenaan: wie doet wat? En waarom staat de neuzen van de teamleden niet allemaal dezelfde kant op? De oplossing: ga samen aan de slag met een business model voor het eigen team, zegt Tim Clark. Hoe je dat doet, beschrijft hij in Business Models for Teams.

Effectieve feedback is een combinatie van liefde en waarheid, zegt Silicon Valley-ondernemer Kim Scott in Radicaal openhartig. Leiders moeten daarom af van de valse keus tussen aardig zijn en effectief zijn. ‘Je moet je kritiek doorzetten, ook al doen je woorden soms pijn.’

‘De SER kan in de huidige vorm beter opgeheven worden…’ ‘De vakbonden zijn vakkundig bezig om zichzelf en hun traditionele countervailing power uit te schakelen….’ ‘Het poldermodel piept en kraakt…’ In zijn nieuwe boek Poldermodel 3.0 agendeert oud-vakbondsman Fedde Monsma de toekomst van arbeidsverhoudingen. Pasklare antwoorden zijn er niet, maar het polderoverleg in de huidige vorm is ten dode opgeschreven. Letterlijk staat de polder het water aan de lippen. Op naar een masterplan voor de arbeidsmarkt.

Tijdens haar opleiding neuromarketing dacht Fiona Kloosterman geregeld: dit zouden sollicitanten moeten weten. Nadat ze haar opleiding had afgerond, schreef ze het boek Je bent aangenomen. ‘Veel sollicitanten weten nog niet wat het onbewuste brein doet.’

Sollicitanten maken soms de gekste dingen mee als ze voor een selectiecommissie staan. Geen wonder, want het gaat er in selectieprocessen vaak nog erg amateuristisch aan toe, stelt Lidewey van der Sluis, hoogleraar Strategisch Talent Management aan de Nyenrode Business Universiteit. In haar boek Het selectieproces ('Van opdracht tot voordracht') laat ze zien hoe je wél de juiste talenten kunt selecteren.

Hardwerkende freelancers, creatieve zzp’ers, hippe zelfstandigen, carrièremakers zonder baas – ze komen allemaal voorbij in Uurtje factuurtje van Alex van der Hulst. ‘Een beetje luchtigheid tussen alle serieuze diepgravende onderzoeken en verhitte debatten door’, noemt hij het zelf. Wat niet wil zeggen dat zijn boek geen boodschap bevat. Vrij vertaald luidt die: zzp’en is een feestje, maar je moet wel zelf de slingers ophangen. Zelf lukt hem dat heel aardig.

Felix Plötz werkte jaren voor een baas, maar droomde van een leven als startup-ondernemer. Hij koos voor een parttime oplossing. Dat bleek wonderwel te werken, beschrijft hij in ‘De startup van 4 uur per week’.