Hoewel het boek Verwondering, hoe ik wetenschapper werd van Richard Dawkins al een jaar geleden uitkwam, schreef John Gray (auteur van onder andere De stilte van dieren) pas deze maand een boekbespreking. En die raakte een gevoelige snaar. ‘Voor Dawkins is wetenschap een onbetwist gezichtspunt op de wereld.’

Thomas Piketty heeft met zijn boek ‘Kapitaal in de 21ste eeuw’ de groeiende kloof tussen rijk en arm prominent op de agenda gezet. Ofschoon de vertaling pas eind oktober bij De Bezige Bij verschijnt, heeft het onderwerp ook in Nederland de tongen al flink losgemaakt.

Vorige week werd ik gebeld door een teleurgestelde HR-manager. Haar dure leiderschapstraject wierp niet de gewenste vruchten af en stond nu ‘on-hold.’

Van alle modellen over strategie is de gouden cirkel van Simon Sinek één van mijn favorieten. ‘Je klant koopt niet wat je doet, maar koopt waarin je gelooft.’ Deze simpele stelling zet alle heidagen, strategiesessies en veranderinitiatieven op zijn kop.

Hè, gelukkig, het valt mee: de Nederlandse economie is in het eerste kwartaal van 2014 minder gekrompen dan gedacht. De krimp bedroeg 0,6 in plaats van 1,4 procent, meldde het CBS in zijn revisie.

Er is een tijd geweest dat de aanschaf van een boek een veilige investering was. Een forse tijdsinvestering waarvan het rendement navenant was. Namelijk doorwrochte kennis die vaak direct de organisatie in kon worden gesluisd. De gemiddelde manager kon gemakkelijk een leven lang toe met de nieuwe Michael Porter. En een antiquarisch exemplaar van iemand als Igor Ansoff op je bureau maakte je nog geen historicus. Of oude sok!

Banken zijn de essentiële scharnier in onze westerse waardeketen, onmisbaar als het aankomt op het waarborgen van onze welvaart en welzijn. Zij geven mede vorm aan onze beschaving. Indien het ruilmiddel geld niet wordt gefaciliteerd door banken, keren we terug naar de ruilhandel. En dat willen we niet.

Terwijl het nieuws gedomineerd wordt door oorlogsberichten uit de Oekraïne, Syrië en Israël (om maar te zwijgen van de kleinere haarden her en der in Afrika) vinden er bijzondere slagen plaats op het financiële slagveld.

Dolf de Vries, succesvol acteur en auteur van o.a. reisboeken, besprak op Radio1 zijn voorbereidingen op een reis naar een nieuw land. Om niet als de zoveelste onwetende toerist versleten te worden neemt hij de politiek, de geschiedenis en een stuk van de literatuur van zijn bestemming tot zich.

De doorslaggevende actoren bij talentontwikkeling zijn kunnen (competenties), willen (drijfveren), en zijn (persoonlijkheid). In mijn boek Hoe word je CEO?’ visualiseer ik ze door middel van drie cirkels. Op het snijvlak van de drie bevindt zich echter nog een cruciale eigenschap: leervermogen. Ze verdient deze centrale plaats omdat ze een enorme hefboom kan opleveren voor de genoemde kritieke succesfactoren.

2014 is een tamelijk oorlogszuchtig jaar. Honderd jaar geleden brak ongewild de Eerste Wereldoorlog uit zoals we kunnen lezen in het prachtige The Sleepwalkers van Christopher Clark. Zeventig jaar geleden landden de Geallieerden op de kust van Normandië, het slotakkoord van het besluit van Stalin, Churchill en Roosevelt om Duitsland op de knieën te dwingen zoals Paul Kennedy in The Engineers of Victory overtuigend laat zien. En deze maand vindt dan ook nog eens het WK Oorlog in Brazilië plaats.

Toen het CBS de groeicijfers over het eerste kwartaal van 2014 bekendmaakte, kreeg je het idee dat de Nederlandse media niet goed snik waren. Wat was er aan de hand?

De V van ‘vakantie’ zit weer in de maand, en dat is traditioneel het moment dat ik u mag lastig vallen met mijn persoonlijke tips, observaties en andere aberraties. En omdat we sinds kort naast management ook alle andere boeken verkopen, mag mijn leeslijstje wat breder zijn. Deze keer een glimp op het stapeltje boeken dat ondergetekende meeneemt ter leringh ende vermaeck…

Tijdens mijn lezing over toptalent vroeg een van de deelnemers hoe je nieuwe leiders herkent. Waar moet je vooral op letten bij het opleiden en identificeren van the best and the brightest? Welke valkuilen zijn er en wat zijn betrouwbare selectiecriteria?

‘Er is een man die vindt dat management dé grote uitvinding van de twintigste eeuw is.’ Zoiets liet ik me laatst op een verjaardag ontvallen.

Je kunt natuurlijk acht meter managementboeken in een dag lezen, maar het is de vraag wat je daarvan opsteekt. Ja, dat Michael Porter de koers bepaalt, Michael Hammer iedereen op de juiste plek zet, Robert Quinn de kar trekt, en Jim Collins een oogje in het zeil houdt. Leuk, interessant ook, maar wat moet je ermee?

Sinds de splitsing van de Nederlandse Spoorwegen in NS Reizigers en Prorail staan deze voormalige collega-onderdelen als tegenstanders tegenover elkaar. Als nuchtere buitenstaander valt makkelijk in te zien dat dit niet bepaald in het belang is van de reiziger. Tegelijk kunnen we constateren dat NS en Prorail tot elkaar veroordeeld zijn. Beiden hebben geen alternatief. Hoe kan het dan toch dat verstandige mensen aan de top, zelfs als ze fris van buiten komen, steeds niet in staat blijken deze tegenstelling te overbruggen? Wat is er nodig om uit deze tegenstelling te breken?

Tot in de jaren tachtig hadden bedrijven en instellingen aparte typekamers. Lawaaiige ruimtes die voornamelijk werden bemand door ‘tiepmiepen’.

In Tussen Droom en Daad analyseren bestuurskundigen van de TU Delft patronen en wetmatigheden waar veel managementboeken soms aan voorbij gaan of voor vanzelfsprekend aannemen. In deze aflevering laat Martijn Leijten zien hoe veronderstellingen de neiging hebben zichzelf te bevestigen, en hoe je je daartegen kunt wapenen.